Εντός της ατμόσφαιρας η κυκλοφορία του νερού είναι συνεχής και μπορούμε να θεωρήσουμε οτι ξεκινά απο τους ωκεανούς που καλύπτουν το 70 % του πλανήτη. Η ηλιακή ενέργεια μετατρέπει τεράστιες ποσότητες υγρού νερού σε υδρατμούς και η διαδικασία καλείται εξάτμιση. Κάτω παο συγκεγκριμένες συνθήκες τα υγρά μόρια των συννεφών αυξάνουν σε μέγεθος και πέφτουν στους ωκεανούς ως καταιονισμός (βροχή, χιόνι,χαλάζι). Εαν ο καταιονισμός πέσει στον ωκεανό τότε ο κύκλος επαναλαμβάνεται ενω αν πέσει στις ηπείρους τότε ένα μεγάλο μέρος του νερού επιστρέφει στον ωκεανό μέσω μιας πολύπλοκης μετατροπής του νερού σε υγρό και υδρατμούς και ξανά υγρό, που λέγεται υδρολογικός κύκλος
Πολυπλοκότητα ενός υδρολογικού κύκλου.
Το νερό που πέφτει στην Ηπειρο κατακρατείται κατα ένα μέρος απο την χλωρίδα, κατα ένα άλλο απορροφάται απο τις ρωγμές και τα ανοίγματα του εδάφους προς τα κάτω όπου παγιδεύεται υπογείως, και ένα άλλο επιστρέφει πάλι μέσω των ποταμών και χειμάρρων στον ωκεανό. Στον υδρολογικό κύκλο η διαπνοή του νερού (απο τα φυτά) απο τις Ηπείρους αντιστοιχεί σε ποσοστό 15 % επι του συνόλου των 1,5 δισεκατομμυρίων γαλονιών υδρατμών που εξατμίζονται ετήσια στην ατμόσφαιρα, ενώ το υπόλοιπο 85 % εξατμίζεται απο τους ωκεανούς.
Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed
